In Studio Voetbal van 16 september was John Jaakke, onze alom geprezen Ajax-voorzitter, te gast. John had een beetje moeite zich bescheiden op te stellen zo gauw het om de resultaten van Ajax in Europees verband ging. De presentator kon niet nalaten hem even te pesten met de opmerking dat Ajax zo langzamerhand geroutineerd gaat worden in het spelen van UEFA Cup-voetbal. Wennen is dat inderdaad.

Ikzelf wilde natuurlijk de live uitzending van de wedstrijd in Zagreb niet missen en zette op 20 september om 20.15 uur vrolijk de televisie aan. Niets: geen voorbeschouwing of iets dergelijks. Tot Teletekst aangaf dat Ajax al met 1-0 gewonnen had. Ajax is namelijk niet de enige of bijna de enige in UEFA-verband optredende vaderlandse club. Ik heb toen maar op SC Heerenveen - Helsingborg afgestemd: 5-3! Zeg maar eens dat dat geen amusant partijtje was. En ook Heerenveen moest het zonder belangrijke krachten doen, zoals bijvoorbeeld Afonso Alves.

En dan komt nu donderdag 4 oktober 2007 eraan. Ook in verband hiermee maakte ik een inschattingsfout. Ik ging vol goede moed, met mijn nieuwe clubcard, naar de Ticketbox voor twee toegangskaarten. De man daar snapte er ook niets van dat de wedstrijd niet meer op zijn scherm voorkwam. Een telefoontje naar de centrale leerde hem en mij dat er gewoon geen kaartjes meer waren. Ik had er even niet meer aan gedacht dat Ajax voor deze wedstrijd Sinterklaas voor de seizoenkaarthouders zou spelen. Sta je dan als columnist van wie verwacht wordt dat hij omtrent Ajax uitstekend op de hoogte is. Maar deze columnist is gelukkig niet voor één gat te vangen en gaat dus in deze op de creatieve 'terriërtoer'.

Vorig jaar omstreeks dezelfde tijd schreef ik een soort voorbeschouwing op de groepsfase in het UEFA Cup-toernooi van 2006-2007. Ook toen was het al mijn mening dat Ajax via dit gebeuren heus wel de enigszins geschonden eer zou kunnen oppoetsen. Met goed, aanvallend voetbal en met daardoor het uitzicht op aansprekende tegenstanders in een latere fase. Als ik dan terugdenk aan onder andere de thuiswedstrijd tegen Espanyol - die met 0-2 verloren ging - werd ook die doelstelling, als die al in het beruchte beleidsplan voorkwam, niet gehaald.

Op enigszins gelukkige wijze kwam Ajax in februari 2007 in de achtste finale tegenover Werder Bremen te staan. In Bremen ging Ajax kansloos onderuit, met 3-0 nog wel. Ook toen speelde Ajax een blessuregolf parten. Nu, een jaar later, terwijl de groepsfase nog bereikt moet worden duikt het uitvallersprobleem al in volle glorie op: negen maarliefst! Henk ten Cate vraagt dan ook nu weer begrip voor deze situatie en wil krediet voor zijn overgebleven frontsoldaten. Henk, we leven in 2007! Straftrainingen zijn een teken van onmacht bij de leiding. Ajax is niet pas in Werkendam begonnen met slecht te spelen.

Iemand moet voor een totaal positieve sfeer zorgen. Ook al moet er tegen VVV-Venlo een fantasieteam het veld in. Een achterhoede met George Ogararu, Johnny Heitinga, Gregory van der Wiel en Robbert Schilder misstaat op Eredivisieniveau heus niet. Het is juist goed dat zoveel mogelijk spelers uit de selectie aan spelen en aan het dragen van verantwoordelijkheid toekomen. Een middenveld met Gabri, Luis Suárez en Urby Emanuelson is er eentje van meer dan gemiddeld niveau en in de voorhoede is Dennis Rommedahl niet de beste, maar momenteel zeker niet de slechtst denkbare invaller.

Dat Klaas-Jan Huntelaar en Maarten Stekelenburg zich door zo'n domme straftraining en boete gepakt voelen begrijp ik best. Klaas-Jan is toevallig momenteel maar topscorer van de Eredivisie en Maarten speelt zich met tal van reddingen hartstikke in de kijker. Beloning? Straftraining en boete. Ik vind het niet bij een profclub horen als de trainer al vóórdat er beslissingen vallen zich voor mogelijke tegenvallers probeert in te dekken.

Alleen een juiste benadering van de spelers door verstandige praat en vooral het schenken van emmers met vertrouwen kan de ploeg voorbij VVV en Dinamo Zagreb brengen. En, geloof me, de hiervoor uitgeprobeerde opstelling is heus zo gek nog niet! Ajax moet iets van de instelling van die van voormalig wielerkampioene op de weg, Marianne Vos, krijgen: 'Zie maar dat je langs me komt!' Maar ook dat hebben we al eerder geroepen. Maar we zijn nog geen roepende in de woestijn. En we worden het ook niet.

Ik ben hartstikke blij dat donderdag de Amsterdam Arena mudjevol zit. Dat dat een beetje dankzij Sinterklaas is vergeten we even. De spelers kunnen zich in elk geval weer bewijzen en laten zien dat zij tot op de bodem willen gaan. Welke tegenstanders er in de groepsfase ook aankomen, het ligt aan hele andere zaken. Het zou doodzonde zijn als we eerst weer op een andere trainer moeten wachten voordat er structureel bij Ajax iets verandert.

Het seizoen is pas drie maanden op gang. Welke oplossing er ook voor de heersende dip in de uitstraling van Ajax gevonden wordt, iedereen moet een beetje de mentaliteit van 'zie maar dat je langs me komt' krijgen. Laat de spelers ook zelf nadenken over oplossingen en geef ze bij de uitwerking daarvan verantwoordelijkheid. Het is toch van de gekke dat hockeyvrouwen, hoe mooi ze ook zijn, dat wel zouden kunnen en toekomstige Godenzonen niet.

Lees ook: Ajax lijdt zichtbaar gezichtsverlies
Lees ook: Is een goed competitiebegin het halve kampioenswerk?
Lees ook: Miljoenen zijn belangrijker dan een belofte

terug

Discussieer over deze column op het forum!