Het was weer eens een hectisch weekje in voetballend Amsterdam. Een week waar ik met gemengde gevoelens naar terugkijk, immers begon het allemaal met een spectaculaire eerste helft waarin Sparta Rotterdam werd weggevaagd. In de tweede helft zakte het niveau naarmate het duel vorderde, alsof de spelers al wisten wat er allemaal komen ging. Zondag belegde Ajax een speciaal ingelaste persconferentie, waarin de uitkomsten van het al vrijdag uitgelekte rapport van de zogenoemde commissie-Coronel aan de pers werden voorgeschoteld.

De uitkomsten van dit rapport zijn veelzeggend over de ontwikkelingen van de afgelopen jaren bij Ajax. Tussen de regels door is te lezen dat de commissie vindt dat bijna alles fout is gegaan binnen Ajax, eigenlijk sinds het vertrek van trainer Louis van Gaal en de beursgang van de club. De man die het meest verantwoordelijk kan worden gezien van de teloorgang, is huidig voorzitter John Jaakke. De man heeft werkelijk niets betekend voor de club en bleef ondanks de vele, terechte kritieken op zijn plaats zitten. Puur uit eigen belang.

Het heeft mij ook verbaasd toen enkele dagen later bekend werd dat het bestuur, dus inclusief Jaakke, zal aftreden. Ik heb dan ook een sterk vermoeden dat de ledenraad hierbij een grote rol heeft gespeeld. Ik geloof niet dat Jaakke uit eigen wil heeft besloten op te stappen. Het moge duidelijk zijn dat het zeer positief is voor Ajax dat hij weggaat. Iemand die bijna acht jaar voorzitter is en met een mond vol tanden staat als een verslaggever vraagt wat hij werkelijk goed heeft gedaan voor Ajax, is acht jaar te lang voorzitter geweest van onze club.

Vervolgens was er dinsdag een vergadering van de ledenraad gepland om de uitkomsten van het rapport te bespreken. Daarin gebeurde iets wat bijna niemand had verwacht, Johan Cruijff kwam uit het niets ook naar de vergadering. Een dag nadat hij in De Telegraaf een provocerende column had geschreven, kwam de beste en grootste speler ooit van het Nederlands voetbal zélf polshoogte nemen.

De uitkomsten van de vergadering zijn vermoedelijk nog verrassender zijn geweest voor alle Ajax-fans. Ajax kiest voortaan een nieuw bestuursmodel, waarbij de algemeen directeur het boegbeeld van de club gaat worden. Het huidige bestuur treed eindelijk af en Johan Cruijff gaat vormgeven aan het nieuwe technische beleid. De grote meester is eindelijk van zijn berg afgerold en durft zijn verantwoordelijkheid te pakken. De mediahype die daarna zou ontstaan was, zoals u zelf heeft kunnen volgen, overweldigend. Het moge duidelijk zijn dat de uitkomst van de vergadering heel positief mag worden gezien.

Een dag later kwam Ajax met nieuws naar buiten, het nieuws wat iedereen eigenlijk al maandenlang wist: Marco van Basten wordt de nieuwe trainer van Ajax voor een looptijd van vier jaar. Het is een aanstelling die gemengde gevoelens bij mij oproept. Marco is een echte Ajacied, hij kent de club goed. Aan de andere kant heeft heel Nederland ook kunnen constateren dat Marco het Nederlands Elftal in drieënhalf jaar niet beter heeft laten spelen. Nu is dit niet te vergelijken met trainen op clubniveau. Hierin heeft Marco zelfs nog helemaal geen ervaring.

Dus ik dacht: daar gaan we wéér... Heeft Ajax dan niets opgestoken van de afgelopen jaren? Niet lang geleden faalden Danny Blind en Jan Wouters ook bij Ajax, nadat zij werden aangesteld zonder enige ervaring op het gebied van trainen op clubniveau te hebben. Naar mijn mening neemt Ajax dus wederom een gok, een gok die ook goed uit kan pakken, maar ook wéér mis kan lopen. Dit terwijl een trainer als Co Adriaanse, die zich al zovaak heeft bewezen, zichzelf aanbood als nieuwe trainer.

Mij zou het toch logischer lijken om vooral in deze moeilijke periode een zekerdere factor dan Marco te nemen. De Amsterdammers denken daar blijkbaar echter anders over. Ik hoop natuurlijk wel dat Ajax gelijk gaat krijgen en Van Basten de club er weer bovenop helpt, maar heel zeker ben ik daar niet van.

terug

Discussieer over deze column op het forum!