Toen in maart bekend werd gemaakt dat Danny Blind de nieuwe Ajax-trainer zou worden, was ik als een van de weinigen in mijn omgeving tegen zijn aanstelling. Ruud Krol deed het als interim prima, maar er moest en zou een nieuwe coach komen. Nu zal Ruud wel nooit de persprijs krijgen, maar in ieder geval waren zijn opstellingen meestal logisch. Het lijkt me dat hij de nieuwe Bobby Haarms wil worden en dan kun je het als hoofdcoach wel schudden, want hen is meestal geen lang leven beschoren bij een club. Daarom deed Ruud gedwee een stapje terug. Blind begon met de vooroordelen die ik over hem had waar te maken. Geen uitstraling, geen ervaring en arrogant overkomen in de pers.

Nu is me in der loop der jaren opgevallen hoe weinig ex-verdedigers (en keepers) succesvol zijn als coach. Krol was het als interim maar even, maar had daarvoor onder andere in België weinig succes. Hulshoff, Suurbier, Spelbos, Rijsbergen, Israël, Boeve, Schrijvers, Zoff, Gerets, Olsen. Iedereen kan er ongetwijfeld nog wel een paar noemen. Het aanvallersprobleem wat op dit moment bij Ajax heerst lijkt dan ook voor een ex-verdediger als Blind moeilijk op te lossen. Hij kan moeilijk tegen hen zeggen: "Kijk, zó deed ík dat vroeger."

Danny was vooral gespecialiseerd in het tegenhouden van de bal en was daarin uiterst succesvol. Het lijkt er dan ook veel op dat degenen die nu roepen dat Blind moet blijven, vooral refereren aan het verleden. Blind was een geweldige aanvoerder van het Ajax dat in 1995 de Champions League veroverde. Na elke wedstrijd stond hij de pers te woord op een manier waarvan ik dacht 'in zijn hoofd is hij al coach'. Sommige trainers beginnen ambitieus, maar komen door schade en schande tot de conclusie dat assistent-trainer voor hen het hoogst haalbare is om succesvol te zijn (o.a. Jan Wouters, John van 't Schip, Wim Rijsbergen), anderen lukt het wél om zich staande te houden, mede door een onverstoorbare uitstraling en een relaxte omgang met de pers (Frank Rijkaard, Marco van Basten).

Waarom denk ik dan toch dat Blind moet blijven? Omdat dát nou eindelijk eens een daad van Ajax zou zijn, die afwijkt van de rare trend die is ingezet sinds de gang naar de beurs en de Amsterdam Arena. Sjakie Wolfs zit hoofdschuddend in het bejaardenhuis, want de prachtig witte Derby Star wedstrijdballen werden vervangen door die zwabberende sterrengevallen van Adolfdas. Er verscheen een streepjescode op de mouwen van het mooie Ajax-shirt. Als ik mijn prachtige naslagwerk '90 jaren Ajax' doorblader, dan zie ik heldhaftige foto's uit een rijk Ajax-verleden, waar nou juist de tegenstanders die oerlelijke en saaie Duitse kleding droegen. Er kwamen van die vreemde opblaaspoppen achter de doelen, die sfeer moesten maken. Als ze niet al waren verdwenen, had ik ze lek gestoken. In De Meer en in het Olympisch Stadion speelde Ajax, na het winnen van de toss, altijd eerst richting F-side. Vanaf de tv-camera gezien dus van links naar rechts. Nu lijkt elke thuiswedstrijd een uitwedstrijd, niet alleen vanwege het resultaat.

Als ik aan een thuiswedstrijd van Ajax tegen FC Twente denk, dan zie ik altijd weer Johan Cruijff van de tribune afdalen om Leo Beenhakker te vertellen wat er allemaal misgaat in het veld. Om vervolgens een 1-3 achterstand een 5-3 overwinning te zien worden. Heerlijke wedstrijd!

Ik heb het niet gecontroleerd, maar het schijnt dat ook Adriaanse en Wouters na een wedstrijd tegen Twente konden vertrekken. Laat Ajax dan deze keer alsjeblieft eindelijk deze vreemde traditie doorbreken. Misschien komt Danny Blind binnenkort tot de conclusie dat trainer zijn van Ajax C1 eigenlijk tóch veel leuker is dan hoofdcoach. Ik denk al tijden dat hij zelf zal terugtreden. Het ligt er maar aan hoe lang Danny bij Ajax wil blijven.

terug