Zo zag ik Ajax ooit met 2-0 achterkomen tegen Feyenoord waarop de verslaggever van die avond zei:”Ajax zal nu wel wakker zijn en ook beginnen met de wedstrijd” en inderdaad Ajax won de wedstrijd met gemak en de uitslag was 2-4. De wedstrijd in Bernabeu, waar Ajax met een groot aantal reserves aan de start kwam en Real wegspeelde, ondanks dat de - naar ik meen Zwitserse scheidsrechter - er alles aan de deed om Real te laten winnen. Ajax bleef koel en won gemakkelijk met 0-2. Het zijn zomaar twee voorbeeldjes van deze onoverwinnelijkheid.

Een week of vier geleden tegen AZ zat ik thuis en ineens was dat gevoel er weer. Met een gerust hart nam ik plaats op de bank en relaxed keek ik naar de wedstrijd. Zelfs toen AZ op voorsprong kwam wist ik nog zeker dat Ajax zou gaan winnen en dat gebeurde ook.

Tegen Twente was ik er minder op gerust, maar de eerste tien minuten gaven mij hoop en eigenlijk is Ajax gedurende die hele wedstrijd op de goal na niet in grote problemen geweest. Jammer genoeg bleven de punten in de Grolsch-Veste. Tussendoor speelde Ajax ook nog tegen Zagreb en deze wedstrijd werd eenvoudig gewonnen. Daar was het gevoel er wel en was er zelfs enige irritatie dat het maar 0-2 bleef.

Vorig jaar liepen heel wat mensen met een onzeker gevoel over de afloop naar de ArenA voor de wedstrijd tegen Heerenveen en dat bleek terecht te zijn, want er werd met 0-1 verloren door een goal van Pranjic (had hij niet in de ArenA moeten spelen). Zo anders was het dit jaar. Ik zag om mij heen allemaal vrolijke en opgewekte mensen die zeker wisten dat Ajax vandaag zou gaan overwinnen en het ouderwetse gevoel van onoverwinnelijkheid bleek terecht te zijn. Na een wervelende eerste helft, met bij vlagen hoge schoolvoetbal, was de buit al binnen en toen er na de rust door heel Zuid luidkeels ”Three litlle birds” werd gezongen had de hele ArenA dat gevoel . Jammer dat er door de ploeg niet werd doorgedrukt naar een monsterscore.

Zondag spelen we tegen Vitesse waar we verleden jaar een lelijke oorwassing kregen, maar toch heb ik nu op donderdag het gevoel alweer. Ik weet zeker dat Ajax zondag eenvoudig gaat winnen en zo komt dat gevoel van onoverwinnelijkheid bij mij langzaam maar zeker terug. Denk eens terug aan de jaren negentig. Dat elftal werd op voorhand ook niet betiteld als een ploeg die ooit de Europacup 1 zou gaan winnen, maar dat wel deed en een jaar later nogmaals in de finale stond. Wie weet wat er allemaal nog met dit elftal kan gebeuren. Ik heb er vertrouwen in!